پير مردي در حال نوشتن نامه اي بود كه نوه اش پرسيد :
پدر بزرگ ، درباره چه مي نويسيد ؟
در باره تو پسرم ، اما مهمتر از آنچه مي نويسم ، مدادي است كه با آن مي نويسم .
مي خواهم وقتي بزرگ شدي ، مثل اين مداد بشوي ؟
پسر با تعجب به مداد نگاه كرد و چيز خاصي در آن نديد :
اين هم مثل بقيه مدادهايي است كه ديده ام .
پدر بزگ گفت بستگي دارد چطور به آن نگاه كني ، در اين مداد پنج خاصيت هست .
كه اگر به دستشان بياوري براي تمام عمرت با دنيا به آرامش مي رسي !
خاصيت اول : مي تواني كارهاي بزگ كني ، اما هرگز نبايد فراموش كني كه دستي وجود دارد
كه هر حركت تو را هدايت مي كند .
اسم اين دست خداست ، او هميشه بايد تو را در مسير اراده اش حركت دهد .
خاصيت دوم : بايد گاهي از آن چه مي نويسي دست بكشي و از مداد تراش استفاده كني .
اين باعث مي شود مداد كمي رنج بكشد اما آخر كا ر، نوكش تيز مي شود
( و اثري از خود به جا مي گذارد ظريف تر و باريك تر )
پس بدان كه بايد رنج هايي را تحمل كني ، چرا كه اين رنج باعث مي شود انسان
بهتري شوي .
خاصيت سوم : مداد هميشه اجازه مي دهد براي پاك كردن يك اشتباه ، از پاك كن استفاده
كنيم .
بدان كه تصحيح يك كار خطا ، كار بدي نيست ،
در واقع براي اين كه خودت را در مسير درست نگهداري ، مهم است .
خاصيت چهارم : چوب يا شكل خارجي مداد مهم نيست ، زغالي اهميت دارد كه داخل چوب
است .
پس هميشه مراقب باش درونت چه خبر است .
و سر انجام پنجمين خاصيت : مداد هميشه اثري از خود به جا مي گذارد .
پس بدان هر كار در زندگي ات مي كني ، ردي به جا مي گذارد و سعي كن نسبت به هر
كاري مي كني ، هشيار باشي و بدان چه مي كني .