۱۳ اسفند ۱۳۸۶, ۱۶:۵۹
۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۷, ۱۱:۱۷
شناخت بيماري پوستي "گال "وراههاي مقابله وپيگشيري
بيماري گال Scabies) ),دراثرتماس نزديك ,مانندپرستاري ازافراد
آلوده ,تماس پوستي بافردآلوده ,خوابيدن دركنارهم ,ازديادجمعيت وبه ميزان كمتردرپي استفاده ازحوله ,ملحفه ولباس آلوده ازفردي به فردديگر انتقال مي يابد.?
اين بيماري درتمام دنياشايع است ,ولي درنقاطي كه بهداشت كمتررعايت مي شود,شيوع بيشتري دارد,ولي بطوركلي مهمترين راه انتقال گال تماس پوست باپوست آلوده است .
عامل گال Scabies) ),ساركوپت اسكابيه ازدسته مايتهااست ,مايتهابيضوي شكل وفاقدچشم هستندورنگ آنهاخاكستري وضمائم دهاني وچهارجفت چشم دارند.
يك متخصص پوست ,زيبايي ومودراين باره گفت :عامل بيماري گال انگلي به نام مايت است كه اندازه آن حدودنيم ميلي متربوده وروي لايه شاخه پوست انسان زندگي مي كند.
دكتر"شهاب الدين محسني "درگفت وگوي اختصاصي باخبرنگارعلمي ايرنا افزود:مايت هاكه دونوع نروماده دارد,بعدازجفت گيري روي لايه شاخه پوست انسان روزي 2 تا3 تخم مي گذاردوبعداز7 تا14 روزتبديل به مايت بالغ مي شود.
وي بااشاره به اينكه بيماري گال دراثرتماس نزديك باافرادآلوده انتقال مي يابد,اظهارداشت :افرادي كه دريك جازندگي مي كنندبراثرخوابيدن دركنار هم ,حوله ,ملحفه ووسايل شخصي ديگربه اين بيماري مبتلامي شوند.
وي خاطرنشان ساخت :شايع ترين راه انتقال ازراه تماس باپوست آلوده است ودرمكانهاي پرجمعيت بيشترديده مي شود.
دكترمحسني عنوان كرد:گال داراي دونوع معمولي ودلمه داراست كه انتقال گال دلمه داربيشتروحادتراست وحتي ازطريق هوانيزمنتقل مي شود.
وي گفت :اين نوع گال درافرادي كه مبتلابه عقب ماندگي ذهني هستند,مشكلات عصبي دارندويابه ايدزمبتلاهستندبيشترديده مي شود.
متخصص پوست ,مووزيبايي مهمترين علامت اين بيماري راخارش بسيارشديد ذكركردوگفت :اين خارش درشبهابسيارشديدترمي شود.
وي افزود:ضايعاتي كه اين خارش ايجادمي كندممكن است باعث عفونت گردد.
وي اظهارداشت :عامل بيماري گال كه مايت ناميده مي شوددرزيرپوست انسان باماده اي كه ترشح مي كندتونلي هايي به شكل Z ايجادمي كند.
دكترمحسني گفت:مايتهابيشتردركنارانگشتان ,مچ دست ودركودكان در تمام بدن حتي كف دست وپاوصورت ممكن است ايجادشود.
وي درباره تشخيص اين بيماري افزود:عامل اين بيماري باچشم مسلح ديده نمي شودواگركسي مشكوك به اين بيماري باشدحتمابايددرآزمايشگاه ازوي تست به عمل آيدتامشخص شوداين فردبه اين بيماري مبتلااست ياخير.
وي ادامه داد:اولين هدف دردرمان بيماري گال بايدرفع خارش شديدباشد وبعدبه ازبين رفتن مايت هاودرمرحله پاياني ازانتشاراين بيماري جلوگيري شود.
وي درادامه خاطرنشان ساخت :ليندين ,پرومتالين ,تركيبات سولفور,محلول بنزين بنزوات وكرمي به نام كروتاميتون ازداروهايي است كه براي درمان اين بيماري استفاده مي شود.
يك متخصص ديگرپوست ومووزيبايي نيزدرگفت وگوي اختصاصي باخبرنگارعلمي ايرنادرباره بيماري گال گفت :اين بيماري كه توسطانگلي به نام "مايت " ايجادمي شودفقطمخصوص انسان است .
دكتر"كامران جزايري "افزود:مايت هااززماني كه انسان رامبتلامي سازند ممكن است درروي لايه پوست انسان تا40 تخم بگذارند.
وي اظهارداشت :ضايعات التهابي كه توسطاين انگل ايجادمي شودهمه حاوي انگل نيستندبعضي ازآنهابه خاطرواكنش سيستم بدن ايجادمي شود.
وي تاكيدكرد:دربيماري گال علاوه بردرمان فردمبتلاشده بايدبه درمان افرادخانواده وياآنهايي كه بافردآلوده درتماس بوده اندنيزپرداخته شود.
وي گفت :وسايلي كه باعث انتقال اين بيماري مي شوندمانندحوله ,ملحفه , ولباسهابايدجوشانده شده وياباآب گرم شسته شودواگرامكان شستن وجود نداردبايدآنهارادركيسه پلاستيكي به مدت 10 روزقرارداده شودتااين مايت هاازبين برود.
وي افزود:چون بيماري گال ممكن است حتي صورت ودست وپاكودكان رانيز مبتلاسازد,بايددرمان اين بيماري رادركودكان بيشترموردتوجه قرارداد.
متخصص پوست وموزيبايي اظهارداشت :اين بيماري معمولا24 ساعت بعدازدرمان متوقف مي شودولي ممكن است خارش ناشي ازگال 2 تا3 هفته بعدازدرمان نيز ادامه يابد,ولي اين خارش به معناي وجودگال نيست .
دكترجزايري بااشاره به اينكه اين بيماري درتمام دنياشايع است ,
خاطرنشان ساخت :سرايت اين بيماري درمكان هايي كه
ا فراددررفت آمدهستند مانندمسافرخانه ها,هتل ها,سربازخانه ها,مدارس وبيمارستانهابيشترمي باشد.
وي اشاره كرد:دراين بيماري پرستارهاوكادرپزشكي درمعرض خطربيشتري هستند.
وي پيشگيري رامهمترين عامل درريشه كن كردن اين بيماري ذكركردوگفت : آگاهي دادن وآموزش به افرادوخانواده درباره نشانه هاوراههاي پيشگيري ازاين بيماري بسيارمهم است وافرادبايدباديدن نشانه اي ازاين بيماري كه خارش مي باشدسريع به پزشك متخصص مراجعه نمايد.
منبع : iranems.com
۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۷, ۱۱:۲۰
يك پزشك متخصص پوست وزيبايي درمشهدگفت :ازهر100 نفردرجامعه بين
يك يادونفربه بيماري "پيسي "ياويتيليگوVitiligo) )مبتلامي شوند.
دكترهماجليلي درگفتوگوباايرناافزود:دربيماري
پيسي به دليل ازدست رفتن رنگدانه پوست لكه هاي سفيدرنگي بروي پوست بوجود مي آيد.
به گفته وي ,نيمي ازافرادي كه به اين بيماري دچارمي شوندقبل از20 سالگي علائم آن رادرخودخواهنديافت وحدوديك پنجم ازمبتلايان نيزيكي ازافرادخانواده شان به اين بيماري مبتلابوده اند.
وي بااشاره به اينكه ضايعات پيسي ممكن است درهرجايي ازبدن ديده شود,افزود:اين لكه هاي سفيدوشيري رنگ معمولادردوطرف بدن به طور قرينه ديده مي شوند.
اين پزشك شايع ترين مناطق درگيري راصورت ,لب ها,دست ها,بازوها,پاها ونواحي تناسلي عنوان كرد.
عضوانجمن درماتولوژي ايران درخصوص نحوه ايجادبيماري پيسي گفت : ملانين رنگدانه اي است كه عامل تعيين كننده رنگ پوست ,مووچشم هااست و توسطسلول هايي به نام ملانوسيست (سلولهاي رنگ دانه ساز)توليدمي شود.
وي افزود:اگراين سلولهاازبين بروندويانتوانندرنگدانه ملانين را توليدكنندرنگ پوست روشن ترشده وياپوست به طوركلي سفيدمي شود.
دكترجليلي عنوان داشت :وسعت ,دوره وشدت ازدست رفتن رنگدانه در اشخاص مبتلابه پيسي متفاوت است بطوريكه دربين افرادپوست تيره بروز لكه هابسيارواضح ترازافرادباپوست روشن است .
وي درادامه گفت :هيچ راهي براي پيش گويي اينكه هرفردچقدررنگدانه از دست خواهددادويابيماري وي چقدرطول خواهدكشيدوجودنداردوحتي درمواردشديدممكن است رنگدانه درهمه جاي پوست ازبين برودوپوست يكسره سفيدشود.
اين متخصص پوست اضافه كرد:بعضي ازبيماراني كه تصورمي كنندبيماريشان
خوب شده درواقع تمام رنگدانه هاي پوست خودراازدست داده اندوپوست شان
يك دست سفيدشده است واگرچه پوست اين افراديك دست سفيدشده ولي آنهابه
بيماري پيسي مبتلاهستند.
وي خاطرنشان كرد:يك لك پيسي به صورت ناحيه اي به شكل سفيدشيري رنگ
ديده مي شودبااينحال تخريب رنگدانه درهرلك مي تواندباسايرلك ها متفاوت باشد.
وي بابيان اينكه تاكنون علت بيماري پيسي ناشناخته است ,افزود:ولي در هرحال آسيب ديدن سلول هاي رنگ دانه سازبه دلايل گوناگون ازجمله عوامل ايجادكننده اين بيماري است .
?وي ازجمله دلايل آسيب ديدن سلولهاي رنگدانه سازپوست را,توليدمواد سمي درسلول هاي عصبي كه به طورغيرطبيعي فعال شده اندوياازبين رفتن رنگدانه پوست به دليل ماده خارجي كه توسطسيستم ايمني بدن درموقع دفاع بدن ممكن است توليدشودراعنوان كرد.
به گفته وي ,درحال حاضرروش درماني موثري كه باعث بهبودي اين بيماري شودوجودنداردوتحقيقات زيادي دراين زمينه درحال انجام است .
وي ازجمله روشهاي درماني اين بيماري رااجتناب ازبرنزه شدن پوست در
افرادپوست روشن براي مخفي ماندن لك هاي پيسي ,پنهان كردن لكه هاي پوست
توسطكرم پودرهاوفراوردهاي برنزه كننده ,استفاده ازداروهاي مربوطه
جهت بازگرداندن رنگدانه به نواحي مبتلابه پيسي ورنگ زدايي ازنواحي طبيعي ازپوست ويك دست كردن رنگ آن درافرادي كه قسمت زيادي ازبدنشان مبتلابه پيسي شده ,عنوان كرد.
وي همچنين خاطرنشان كرد:مناطق مبتلابه بيماري پيسي هيچگونه دفاعي در
برابرنورخورشيدندارندوبراحتي دچارآفتاب سوختگي مي شوندبنابراين مناطقي كه بالباس پوشانده نمي شوندبايدضدآفتاب مناسب ماليده شودواز قرارگرفتن درمعرض نورآفتاب شديدخودداري شوند.
وي درخصوص پيشگيري ازپيسي گفت :چون علت اين بيماري شناخته شده نيست
راه موثري براي پيشگيري ازآن وجودنداردامادربرخي ازبيماران ثابت شده است كه هرگونه آسيب پوست اعم ازسوختگي ,زخم ,خراشيدگي وضربه هاي
مكررموجب پيداش لك هاي پيسي درمحل آسيب مي شود.
منبع : iranems.com
۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۷, ۱۱:۲۱
نواحي ضخيم شده پوست بر روي دستها و پاها هستند كه در نتيجه فشار يا اصطكاك به وجود ميآيند.
نحوه زندگي: در كارگراني كه با دست كار ميكنند، دوندگان و موزيكدانان، شايعتر است.
سن،جنس و ژنتيك: عوامل خطر مهمي نيستند.
اگر فشار يا اصطكاك طولاني مدت بر روي يك ناحيه كوچك از دست يا پا وجود داشته باشد، ممكن است يك پچ پوستي سفت و ضخيم جهت حفاظت از بافتهاي زيرين، ايجاد گردد كه پينه نام دارد. پينهها معمولاً بدون درد هستند. پينهها معمولاً بر روي دستان افرادي همچون موزيكدانان به دليل اصطكاك ايجاد ميگردند. كف پاها ممكن است در نتيجه فشار غيريكنواخت وزن بدن در طي راه رفتن، پينهدار شود.
ميخچهها، پچهايي از پوست ضخيم شدهاند كه بر روي انگشتان پا به وجود ميآيند. آنها معمولاً به علت پوشيدن كفشهايي كه خيلي تنگ هستند، ايجاد ميگردند. پچها داراي يك مركز سفت و روشن بوده و ميتوانند دردناك و پايدار باشند.
درمان:
در صورتيكه داراي پينه هستيد، ميتوانيد مقداري از پوست سفت شده را با مرطوب كردن ناحيه مبتلا به آب ولرم به مدت 10 دقيقه و سپس ماليدن آن به آرامي توسط سنگ پا، برداريد.
استفاده منظم از كرمهاي مرطوب كننده ممكن است به حفظ نرمي پوست كمك نمايد. در صورت امكان از اعمال فشار بر روي ناحيه مبتلا خودداري كنيد تا به بهبود و عدم عود پينه كمك شود. جلوگيري از ايجاد پينههايي كه در كف پا ايجاد ميشوند، مشكل است. اما استفاده از كفشهايي با اندازه مناسب ممكن است تا حدودي كمك كننده باشد.
جهت كاهش فشار روي ميخچهها، كفشهايي بپوشيد كه روي انگشتانتان فشاري اعمال نميكنند و از بالشتكهاي ميخچه، (حلقههاي اسفنجي كوچكي كه در بازار موجود است) استفاده كنيد.
پزشك ممكن است اندازه ناحيه ضخيم شده را با بريدن آن توسط چاقوي جراحي كاهش دهد. اين كار معمولاً طي چندين جلسه انجام ميشود. به محض حذف منبع فشار، پينهها و ميخچهها نبايد عود كنند.
پينهها و ميخچهها ممكن است عفوني و زخمي شوند، به ويژه در افراد مبتلا به مرض قند. در صورت عفوني يا زخمي شدن آنها، سعي در خود درماني ضايعات نكنيد، بلكه حتماً به پزشكتان مراجعه نماييد.
منبع : iranems.com
۱۵ خرداد ۱۳۸۷, ۱۴:۴۰
اگزما شاید شایعترین بیماری پوستی در جهان باشد، با این وجود هنوز خیلیها تصویر دقیق و روشنی از آن در ذهنشان ندارند. عدهای هر نوع ضایعه روی پوستشان را به اگزما نسبت میدهند و در مقابل، عدهای دیگر و بهویژه خانمهای خانهدار، اگرچه واقعا دچار اگزما هستند، تنها فکر میکنند که پوستشان دچار خشکی و ترک شده است.
گفتگوی ما را با دکتر حسن صیرفی، متخصص پوست و مو، در مورد اگزما و درمان آن بخوانید.
از خیلیها میشنویم که میگویند ما اگزما داریم. این اگزما واقعا چه شکلی است؟
در واقع اگزما به ضایعاتی گفته میشود که با قرمزی، خارش، جوشهای التهابی و حتی تاول بر روی سطح پوست ظاهر میشوند.
چرا یک چنین مشکلی ایجاد میشود؟
در اکثر موارد یک عامل خارجی وجود دارد که باعث ایجاد اگزما میشود که در این صورت به آن اصطلاحا اگزمای خارجی یا اگزوژن میگوییم. خود این عامل خارجی را نیز میتوان به ۲ دسته تقسیم کرد. در دسته اول، عواملی که باعث بروز حساسیت یا آلرژی در فرد میشوند، اگزما را ایجاد میکنند و دسته دوم عواملی هستند که بدون ایجاد حساسیت و آلرژی و تنها به علت تماس مکرر و تحریک بیش از حد، باعث ایجاد اگزما در فرد میشوند. بهعبارت سادهتر میتوان اگزماهای برونزاد یا خارجی را به دو دسته اگزماهای آلرژیک (حساسیتی) یا اگزماهای تحریکی (ناشی از تماس بیش از حد) تقسیم کرد.
و اگر عامل خارجی وجود نداشته باشد چطور؟
یک گروه از اگزماها هم اگزماهای درونزاد یا اندوژن هستند که در آنها هیچگونه ماده تحریککننده خارجی وجود ندارد و فرد بهعلت زمینه سرشتی و ژنتیکی که دارد به اگزما دچار میشود. مثال اصلی این نوع اگزماها، اگزمای آتوپیک است که در بچهها میبینیم.
اگر موافقید از همان اگزماهای حساسیتی شروع کنیم. کدام عوامل آلرژیزا میتوانند باعث ایجاد اگزما هم بشوند؟
شایعترین عامل خارجی که در اثر تماس با بدن باعث ایجاد اگزما میشود، نیکل است که بیشتر در جواهرات مصنوعی دیده میشود. برای همین توصیه ما به مردم و بهویژه خانمها این است که ار از جواهرات بدلی استفاده میکنند و خیلی مراقب باشند. مثلا اگر از انگشتر، گردنبند، گوشواره، گیرههای مو و یا حتی ساعت استفاده میکنند، در صورتی که در زیر محل وسایل زینتی احساس قرمزی، خارش و یا جوش و تاول داشتند، احتمالا در آنها اگزمای حساسیتی به علت نیکل موجود در این وسایل، ایجاد شده است.
هرکسی از جواهرات بدلی استفاده کند، ممکن است دچار این مشکل شود؟
نه، اینطور نیست که همه آدمها حساسیت داشته باشند. میتوان گفت حداکثر ۵ تا ۱۰ درصد از افراد جامعه به این بیماری دچار میشوند. در کل هرچه تماس با این ماده بیشتر باشد، احتمال بروز اگزما هم بیشتر است. مثلا خانمها که بیشتر از آقایان از جواهرات استفاده میکنند، بیشتر به این بیماری دچار میشوند. البته از وقتی که استفاده از گوشواره و گردنبند و دستبند در اروپا و در میان مردان هم شایع شده، این بیماری در مردان هم بیشتر به چشم میخورد.
اگزمای حساسیتی در اثر نیکل، معمولا چه قسمتهایی از بدن را درگیر میکند؟
هرجایی از بدن که با این ماده تماس داشته باشد، میتواند درگیر شود. مثلا در خانمها این مشکل در ناحیه گوش، در گردن و زیر محل گردنبند و همچنین در دستها، زیر محل انگشتر و دستبند و ساعت هم دیده میشود. حتی ممکن است در شکم هم دیده شود. مثلا اگر سگک کمربند با پوست شکم یا ناحیه ناف تماس داشته باشد، در همین محلها ممکن است اگزما ایجاد شود.
هرجای دیگری از بدن هم ممکن است درگیر شود و مسیله مهم، وجود تماس است. در ضمن وقتی قسمتی از بدن عرق میکند، ایجاد تماس بین این بخش با ماده خارجی تسهیل و احتمال بروز حساسیت بیشتر میشود.
فقط نیکل باعث بروز این مشکلات میشود؟
نه، الزاما نباید نیکل باشد. کروم و کبالت و بعضی مواد شیمیایی دیگر نیز میتوانند حساسیت ایجاد کنند. یک مورد جالب هم حساسیت به بعضی گلهایآپارتمانی است. از مهمترین آنها پامچال است که خیلی زیاد در آپارتمانها دیده میشود و الان هم که نزدیک عید است، باید به آن بیشتر توجه شود. تماس با گل یا برگ پامچال میتواند در فرد باعث ایجاد حساسیت و آلرژی و در نهایت اگزما شود.
برای درمان این اگزماها چه کار باید کرد؟
مهمترین نکته این است که تماس با ماده محرک بهطور کامل قطع گردد. یعنی فردی که از یک ساعت یا گردنبند یا کمربند نیکلی استفاده میکند باید بهطور کامل استفاده از این وسیله را کنار بگذارد خیلیها این کار را نمیکنند، بلکه فقط بین این وسیله و بدنشان با یک لباس فاصله میاندازند. اما باید بگویم که این کار در خیلی از موارد کافی نیست چون که بدن عرق میکند و همین لباس عرق کرده هم میتواند فلز را از سطح وسیله به پوست بدن برساند. این کارها اکثرا بینتیجه است و باید استفاده از آن وسیله بهطور کامل کنار گذاشته شود.
نوع دوم اگزماهای خارجی که به آن اشاره کردید، اگزماهای تحریکی بود. ظاهرا شایعترین عامل اگزماهای تحریکی، مواد شوینده است. همینطور است؟
اگزماهای تحریکی همانطور که گفتم، به علت تماس بیش از حد با یک ماده محرک خارجی ایجاد میشود. شایعترین نوع این اگزماها را در جهان، اگزمای زنان خانهدار تشکیل میدهد. خانهداری یک شغل است و این شغل مستلزم تماس مداوم با آب و مواد شوینده است. البته خوشبختانه این نوع از اگزما از نوع آلرژیک نیست، یعنی احتیاج ندارد که فرد زمینه ذاتی آلرژی و حساسیت به این مواد را داشته باشد. همین که فرد تماس بیش از حد با این مواد، آب، صابون یا مواد مشابه داشته باشد، میتواند زمینه ایجاد بیماری را فراهم کند. شاید بیش از ۸۰ درصد از اگزماهای دست در سراسر جهان را همین نوع اگزماها تشکیل دهند. فقط باید مدت یا غلظت مواجهه با این مواد کافی باشد.
مطمینا برای درمان این دسته از اگزماها، نمیتوان مواد شوینده را بهطور کامل کنار گذاشت. پس چاره چیست؟
در این موارد لازم نیست که تماس بهصورت کامل قطع شود و همان محدود کردن تماس هم کافی است. یعنی باید تماس بهقدری باشد که از میزان لازم برای ایجاد بیماری کمتر باشد. در ضمن یک سری اقدامات کمکی هم وجود دارد.
مثلا به فرد توصیه میکنیم که بعد از شستشو از مواد نرمکنندهای مثل وازلین استفاده کند. یک اقدام مهم دیگر هم استفاده از دستکش در هنگام شستشو است.
این دستکشها باید یک پوشش داخلی نخی داشته باشند و پوشش رویی آنها هم پلاستیکی باشد. به این دلیل میگوییم سطح داخلی دستکشها باید نخی باشد، چون خود پلاستیک دارای موادی است که میتواند برای پوست حساسیتزا باشد. بنابراین در این حساسیتها، درمان، محدود کردن تماس با آب و مواد شوینده، استفاده از دستکش مناسب و در ضمن استفاده از وازلین بهعنوان نرمکننده است. گاهی هم توصیه میکنیم که از آن دسته مواد شوینده استفاده شود که PH آنها قلیایی نیست و اصطلاحا به آنها صابونها یا شویندههای ملایم میگویند. در مورد افرادی که به علت اشتغال در مشاغل صنعتی و ساختمانی تماس با مواد شیمیایی صنعتی و ساختمانی مثل سیمان دچار اگزما شدهاند نیز درمان از همین موارد تشکیل میشود و در ضمن توصیه میکنیم که فرد طوری شغل خود را عوض کند که حتیالمقدور کمتر با این مواد در تماس باشد.
نکتهای که مثل همه بیماریها در مورد اگزماها هم صدق میکند این است که هرچه درمان زودتر و در مراحل ابتداییتر بیماری صورت گیرد، موفقیـت آن هم بیشتر میشود. برعکس، اگر طول مدت تماس و مدت باقی ماندن بیماری خیلی زیاد باشد، شاید دیگر حتی با قطع کامل تماس با ماده مسبب بیماری هم، مشکل بهبود پیدا نکند و همچنان باقی بماند.
پس نقش داروها در درمان اگزما چیست؟
ما برای درمان اگزما، از کورتونها هم استفاده میکنیم. اما با توجه به اینکه اگر کورتونها را به شکل قرص یا آمپول تجویز کنیم عوارض بسیار زیادی برای بیمار دارد. معمولا از پمادهای کورتونی استفاده میکنیم. البته این را هم باید بگویم که پمادهای کورتونی هم چندان بیعارضه نیستند و بنابراین بهتر است که در صورت امکان از هیچ کورتونی استفاده نشود و اگر هم لازم شد، از کمترین دوز ممکن و در حداقل زمان ممکن از آنها استفاده شود. بهطور معمول میگویند که حداکثر ظرف ۲ تا ۳ هفته درمان با کورتون، باید به نتیجهای که میخواهیم دست پیدا کنیم و سپس کورتون را قطع کنیم. استفاده طولانیمدت و بیمورد از کورتنها عوارض بسیار شدیدی را بر روی پوست باقی میگذارد که در بسیاری از موارد اصلا قابل درمان نیستند. پس اگر سابقه مصرف کورتون و بهبود بیماری با کورتون دارید، باز هم اگر بیماری شما عود کرد اول به پزشک مراجعه کنید و اگر پزشک صلاح دید، دوباره کورتون استفاده کنید.
اگر ممکن است اشارهای هم به اگزماهای بدون عامل خارجی داشته باشیم.
این اگزماها که اگزمای آتوپیک هم نام دارند، اکثرا در بچهها دیده میشوند. بیشتر اوقات این بچهها بیقرار و ناآرامند اما پدر و مادر علت ناآرامی آنها را نمیفهمند. این بچهها بدون هیچ عامل محرکی دچار اگزما میشوند ولی اگرچه محرکهای خارجی عامل این بیماری نیستند، اما در تشدید آنها موثرند؛ مثل استرسها و عوامل خشککننده پوست بدن سرما در شعلهور شدن بیماری این بچهها بسیار موثرند. در تعدادی از این بچهها با رسیدن به سن بلوغ، بیماری فروکش میکند. اما در برخی از آنها بیماری ادامه پیدا میکند.
منبع : academists.ir