انرژی

كاهش شنوايي تدريجي است كه بطور سرشتي در بخشي از عمر بوجود مي‌آيد.


سن: در سن بالاي 50 سال شايعتر است.


جنس: در مردان شايعتر است.


ژنتيك: گاهي بصورت ارثي است.


نحوه زندگي: در معرض سروصداي زياد قرار گرفتن ممكن است شدت آن را افزايش دهد.

خيلي از افراد بالاي سن 50 سال متوجه ميشوند كه صداهاي آرام يا خيلي بلند را بسختي ميشنوند و درك مطالب يك گفتگو بخصوص اگر سروصدايي مثل موزيك در محيط اطراف وجود داشته باشد براي آنها مشكل ميشود. بعد از يك دوره چند ساله، ممكن است صداها با هر درجه‌اي از بلندي به سختي شنيده شوند. اين كاهش پيشرونده شنوايي مشخصه پيرگوشي است كه يك روند طبيعي و شايع ناشي از افزايش سن مي‌باشد.
پيرگوشي تقريباً در 1/5 افراد در سنين بين 50 تا 60 ساله 1/3 افراد 60 تا 70 ساله و نيمي از افراد بالاي 70 سال اتفاق مي‌افتد. اين حالت در مردان شايعتر و شديدتر است و ممكن است ارثي باشد.


علل بيماري:
گيرنده حسي بدن براي شنوايي در (حلزون) و در گوش داخلي قرار دارد كه بوسيله سلولهاي مويي Sensory hair cells شكل و حساس پوشانده شده است. پيرگوشي زماني بوجود

پارگي يا سوراخ در غشاء بين گوش مياني و خارجي مي‌باشد.


سن و نحوه زندگي: عوامل خطر به علت بستگي دارند.


جنس وژنتيك: عوامل قابل توجهي نيستند.

پارگي پرده گوش اغلب ناشي از عفونت باكتريال حاد گوش مياني است. چرك يا مايعات ديگر بوسيله ساختمانهاي عفوني داخل گوش مياني توليد شده و سرانجام پرده گوش را مي‌شكافند. پارگي پرده گوش با وسائلي مثل گوش پاك كن و سنجاق سر كه براي دستكاري كردن گوش استفاده ميشوند، كمتر شايع است. در بعضي موارد بعلت عدم تعادل فشار بين داخل و خارج گوش مياني، پرده گوش بطور ناگهاني پاره ميشود. اين عدم تعادل فشار در قسمتهاي مختلف گوش بعد از ضربه به گوش، انفجار و صدمه به سر يا هنگام پرواز يا شيرجه زدن بوجود مي‌آيد.

علائم بيماري:
علائم معمولاً تنها بعد از چند ساعت بوجود آمده و عبارتند از:

- درد ناگهاني واغلب شديد در گوش آسيب ديده

- ترشح خوني رنگ از گوش

- افت شنوايي نسبي گوش

اگر مشكوك به پارگي پرده گوش تان هستيد آنرا خشك نگه داشته و هرچه سريعتر با پزشكتان مشورت كنيد.


اقداماتي كه بايد انجام دهيد:
پزشك معمولاً گوش شما را معاينه مي‌كند. پرده پاره معمولاً در مدت يكماه التيام پيدا مي‌كند. عفونت مي‌تواند با آنتي بيوتيكها درمان شود. پارگيهايي كه بواسطه عفونت ايجاد شده باشند به ندرت نيازمند ترميم با يك بافت پيوندي ميباشند.

التهاب لابيرنتيت گوش داخلي ميباشد كه حاوي اعضاي تعادل و گيرنده شنوايي است.


سن، جنس، ژنتيك ونحوه زندگي: عوامل قابل توجهي نيستند.

لابيرنت گوش داخلي شامل دستگاه دهليزي و حلزون ميباشد. التهاب لابيرنت كه لابيرنتيت ناميده ميشود تعادل و شنوايي را تحت تاثير قرار مي‌دهد. لابيرنتيت مي‌تواند خفيف باشد اما بندرت ناخوشايند است.اين حالت دردناك نيست و بندرت پي آمد وخيمي دارد.


علل بيماري:
شايعترين علت لابيرنتيت، عفونت ويروسي است. لابيرنتيت ويروسي ممكن است در نتيجه عفونت ويروسي راه هوايي فوقاني مثل سرماخوردگي يا آنفلوآنزا بوجود آيد. لابيرنتيت ناشي از عفونت باكتريايي كمتر شايع است و معمولاً عارضه‌اي از عفونت گوش مياني يا بندرت عفونت جاي ديگري از بدن است.


علائم بيماري:
معمولاً علائم لابيرنتيت بسرعت ايجاد ميشود و در 24 ساعت اول بيشترين شدت را دارد. علائم عبارتند از:

- دوران سر و نداشتن تعادل

- حالت تهوع و استفراغ

- زنگ زدن و وزوز صدا در گوشها

ممكن است علائم بتدريج كاهش يابد و مغز آشفتگي دستگاه وستيبولار را جبران كند. اما در صورت ايجاد علائم لابيرنتيت بايستي فوراً با پزشك مشورت كنيد. عدم درمان لابيرنتيت ناشي از عفونت باكتريايي ممكن است باعث صدمه شديد به حلزون و افت شنوايي دائمي شود و يا ممكن است به پرده‌هاي پوشاننده مغز منتشر شده و باعث مننژيت meningitis شود.


اقداماتي كه بايد انجام دهيد:
لابيرنتيت مي‌تواند از روي علائم تشخيص داده شود. ممكن است پزشك براي بهبود حالت تهوع داروي ضداستفراغ تجويز كند. همچنين ممكن است به شما توصيه كند در يك اتاق تاريك با چشمهاي بسته دراز بكشيد. لابيرنتيت ويروسي اغلب بدون درمان خاصي از بين مي‌رود. اما اگر لابيرنتيت باكتريايي داريد، پزشك آنتي بيوتيكهايي را تجويز خواهد كرد. ممكن است چند هفته طول بكشد تا لابيرنتيت كاملاً بهبود يابد.

منبع : iranems.com

يك تومور غيرسرطاني است كه عصب شنوايي رابط گوش و مغز را تحت تاثير قرار مي‌دهد.


سن: بين سنين 40 تا 60 سال شايعتر است.


ژنتيك: يك نوع آن ارثي است.


جنس ونحوه زندگي: عوامل قابل توجهي نيستند.

نروماي آكوستيك تومور نادري است كه عصب (آكوستيك) كه اطلاعات شنوايي و تعادل را از قسمتي از گوش داخلي به مغز منتقل مي‌كند را مبتلا مي‌نمايد. معمولاً تومور فقط عصب شنوايي يكطرف سر را مبتلا مي‌كند اما ممكن است عصب طرف ديگر را نيز مبتلا نمايد. تومور غيرسرطاني است اما مي‌تواند باعث صدمه شديد مغز و عصب شود. اگر زود تشخيص داده شود مي‌تواند با جراحي برداشته شود. علت نروماي آكوستيك ناشناخته است اما اگر تومور هر دو عصب اكوستيك را مبتلا كند، ممكن است همراه نوروفيبروماتوز neurofibromatosis (يك بيماري كه در آن تومورهاي متعددي در غلاف اعصاب رشد مي‌نمايند). باشد نروماي آكوستيك بين سنين 40 تا 60 شايعتر است.


علائم بيماري:
معمولاً علائم نروماي آكوستيك به آهستگي ايجاد ميشود و اغلب هميشه يك گوش تحت تاثير قرار مي‌گيرد و ممكن است علائم شامل موارد زير باشند:

- افت شنوايي پيشرونده

- زنگ زدن و وزوز صدا در گوش

- سردرد و درد در گوش

- دوران سر و عدم تعادل

نروماي آكوستيك آهسته رشد كرده و بزرگ ميشود. ممكن است موجب فشار به بخشي از مغز شود و باعث عدم هماهنگي حركات بدن گردد همچنين ممكن است تومور، عصب صورت facial nerve را تحت فشار قرار دهد و باعث ضعف عضلات صورت و درد شود. در صورت عدم درمان، ممكن است نروما باعث آسيب دائمي عصب شود.


اقداماتي كه بايد انجام دهيد:
اگر شما علائم نروماي آكوستيك را داريد ممكن است پزشك تستهاي تصويري مثل MRI براي پيدا كردن تومور و تستهاي شنوايي را براي كنترل افت شنوايي ترتيب دهد.
نروماي آكوستيك معمولاً با جراحي برداشته ميشود. اگر اين درمان زودتر انجام شود، نتيجه بهتر است. خيلي از علائم با جراحي رفع ميشوند و اگر تومور كوچك باشد،‌ ممكن است شنوايي در گوش مبتلا به حال اول برگردد. با وجود اين برداشتن تومور بزرگ ممكن است به عصب شنوايي و عصب صورت آسيب برساند. اگر اين اعصاب آسيب ببينند ممكن است افت شنوايي در گوش مبتلا، بي‌حسي، ضعف يا فلج بخشي از صورت، دائمي شود.

منبع : iranems.com